Henry Ford przyjął alchemiczną strategię skierowaną na podaż: był przekonany, że może sprzedawać wszystko dopóty, dopóki będzie to miało przystępną cenę.
Ale Ford popełnił dwa błędy, jakich nie zrobiłby dzisiaj żaden alchemik. Po pierwsze, chociaż udało mu się zbudować wysoce wydajny system wytwarzania - po części dlatego, CELE iż nie pozwolił na żadną różnorodność w produkcie (często podkreślał, że ?może sprzedać samochód w dowolnym kolorze, byle tylko był czarny\") - to jednak nie wypracował możliwości skutecznej zmiany tego, co produkował.
Ford wiedział, że technologia pozwala na wytworzenie wielkiej wartości przez obniżenie cen towarów (alchemia podaży), lecz nie przewidział, że artykuł, który wytwarzał jednego dnia. Już nazajutrz wyjdzie z mody (alchemia popytu).
Ale twierdzenie to nie wydaje się Już prawdziwe. Zakłady te, znane jako transplanty, mają szczególne znaczenie, gdyż z powodzeniem wprowadzają w całej Ameryce systemy JIT na dużą skalę. Jednakże alchemiczna analiza japońskiego systemu produkcji prowadzi do Innego wniosku: system JIT odnosi sukcesy dlatego, że sterowany Jest niemal bezpośrednio potrzebami konsumenta. Prezes firmy Sony, Akio Morita, w dawnym, nie przeznaczonym do publikacji w USA bestsellerze, The Japan that Can Say No, pisze o swej wizycie u amerykańskich przyjaciół, którzy stale krytykowali Japonię za to, że postępuje nie fair w działalności eksportowej.
Opowiada, Jak podczas tej wizyty zauważył u przyjaciela wiele towarów produkcji japońskiej, poczynając od sprzętu do golfa, samochodu do jazdy po lodzie marki Kawasakl, motorówki i pojazdów różnego przeznaczenia, a na Warunki konieczne do pomyślnego stosowania systemu JIT to między Innymi troska o szybkość (gdyż bez gromadzenia zapasów każda część musi być zrobiona na czas), posiadanie osobnych pojemników (gdyż wszystkie części trzeba składać w łatwych do znalezienia ruchomych transporterach), porządek l czystość (gdyż nie ma miejsca dla niepotrzebnych materiałów), widoczne oznaczenie (gdyż wszystko musi być zaopatrzone w etykietki). To wszystko charakteryzujejapoński system przewozu detalicznego, poszczególne działy w supermaketach spożywczych, cały styl żyda, oznaczenia l obrazki w jadłospisach w restauracjach. kilku telewizorach i nowoczesnym sprzęcie stereo kończąc. Przy kolacji Morita rzeki do przyjaciela: ?Cały czas krytykujesz nas, że nie kupujemy amerykańskich produktów, podczas gdy - jak widać - sam wolisz japońskie. Czy możesz od nas wymagać, byśmy kupowali coś, czego ty nie Restauracja chcesz?\". Morita wyjaśnia później w swej książce: ?W USA CELE jest niewiele rzeczy, które Japończycy chcą kupować, natomiast w Japonii jest mnóstwo takich, które chcą kupować Amerykanie.
Autor : Jola
Data : 25.09.2008